Speaker 1: Reflection on John, 14 hours, 27 minutes. Brothers and sisters,
Speaker 1: good morning to all of you. I am Blessica, and
Speaker 1: here is our new reflection. This morning, I would like
Speaker 1: to read to you slowly a verse that I like
Speaker 1: to call a verse of silent power, a verse that
Speaker 1: was written by Jesus in the night before He was crucified,
Speaker 1: in the night.
Speaker 2: Before His death, in the night before all the turmoil.
Speaker 1: Buksan natin ang ating mga Biblia sa Ebanghelyo ni Juan,
Speaker 1: Kabanata 14, Talata 27. Kapayapaan ang iniiwan ko sa inyo,
Speaker 1: ang aking kapayapaan ay ibinibigay ko sa inyo. Hindi gaya
Speaker 1: ng ibinibigay ng mundo ang ibinibigay.
Speaker 2: Ko sa inyo.
Speaker 1: Huwag kayong mabalisa ni huwag matakot. Isang talata, tatlong pangako,
Speaker 1: at ngayong umaga, mga kapatid, Nais kong tahakin natin ang
Speaker 1: bawat salita na para bang binubuksan natin ang isang maliit
Speaker 1: na sobre na maisulat mula sa ating ama salami. Una,
Speaker 1: pakinggan natin ang pahayag kapayapaan ang iniiwan ko sa inyo. Pansinin,
Speaker 1: mga kapatid, ang salitang iniiwan. Hindi ipinangako ko. Hindi't baka
Speaker 1: sakaling ibibigay ko. Kundi iniiwan. Parang isang testamento.
Speaker 2: Parang isang huling regalo bago ang isang mahabang paglalakbay.
Speaker 1: Sapagkat ito ang sandali, mga kapatid, ng gabing iyon. Ang
Speaker 1: mga disipulo ay nakaupo sa hapag, ang tinapay ay nasa mesa,
Speaker 1: ang mga puso ay puno ng lungkot, sapagkat alam nilang
Speaker 1: may mangyayari. At sa gitna ng gabing iyon, sa halip
Speaker 1: na pangako ng tagumpay, sa halip na pangako ng kalakasan,
Speaker 1: sa halip na pangako ng pagkapanalo, ang sinabi ni Jesus, kapayapaan.
Speaker 2: Mga kapatid, ito ay kahangahanga.
Speaker 1: Sapagkat kung ako ang nasa kalagayan ni Jesus, baka ang
Speaker 1: sasabihin ko ay laban. Baka ang sasabihin ko ay matapang kayo.
Speaker 1: Baka ang sasabihin ko ay huwag sumuko. Ngunit ang sinabi niya, kapayapaan.
Speaker 1: Isang mahinahon, tahimik, mapayapang utos sa isang sandali na wala talagang.
Speaker 2: Dahon ng dahilan na maging payapa.
Speaker 1: Ikalawa, pakinggan natin ang pagkakaiba. Hindi gaya ng ibinibigay ng
Speaker 1: mundo ang ibinibigay.
Speaker 2: Ko sa inyo.
Speaker 1: Ito ay isang malinang nababala, mga kapatid. Ang kapayapaan ng mundo,
Speaker 1: ano ba ito? Ito ay ang pagkawala ng kaaway. Ito
Speaker 1: ay ang katahimikan bago ang bagyo. Ito ay ang hindi
Speaker 1: pagkakaroon ng gulo pansamantala lamang hanggang sa dumating ang susunod
Speaker 1: na problema. Ito ay ang uri ng kapayapaan na nakasalalay
Speaker 1: sa mga pangyayari. Kung walang gulo, may kapayapaan. Kung may gulo,
Speaker 1: nawawala ang kapayapaan. Ngunit ang kapayapaan ni Jesus, mga kapatid,
Speaker 1: ay iba. Ito ay isang kapayapaan na nananatili.
Speaker 2: Kahit may gulo.
Speaker 1: Ito ay isang kapayapaan na hindi nang gagaling sa labas,
Speaker 1: kundi mula sa loob. Ito ay isang kapayapaan na hindi
Speaker 1: nakatali sa kalagayan ng buhay, kundi sa kalagayan ng puso.
Speaker 1: Ito ay ang uri ng kapayapaan na sinasabi, kahit kumakapal
Speaker 1: na ang dilim sa aking paligid, may liwanag na hindi
Speaker 1: namamatay sa aking kaloob-looban. Pansinin ang kataga na iniiwan at
Speaker 1: ibinibigay parehong nasa panahon ng nakaraan. Hindi pangako pa lamang,
Speaker 1: hindi magpapakahulugan sa hinaharap, kundi isang katotohanang natapos na. Parang
Speaker 1: sinasabi ni Jesus, ang kapayapaang ito ay hindi pa magpapakawalan.
Speaker 2: Ito ay tapos na. Ito ay nasa inyo na. Hindi
Speaker 2: ko ito.
Speaker 1: Ibibigay sa inyo bukas, binigyan ko na kayo ngayong gabi.
Speaker 1: At kahit namamatay ako, mananatili ito. Ikatlo, pakinggan natin ang utos,
Speaker 1: huwag kayong mabalisa, ni huwag matakot. Isang mahinahon, mapagmahal na utos.
Speaker 1: Ngunit hindi isang utos na nagbabanta, kundi isang utos na nagpapalaya.
Speaker 1: Sapagkat si Jesus sa talatang ito ay hindi nagsasabi, Huwag
Speaker 1: mabalisa sapagkat wala kayong problema.
Speaker 2: Hindi.
Speaker 1: Sinabi niya, Huwag mabalisa sapagkat may kapayapaan akong iniiwan sa inyo.
Speaker 1: Hindi niya sinabi, Huwag matakot sapagkat walang delikado. Sinabi niya,
Speaker 1: Huwag matakot sapagkat ang kapayapaan ko ay hindi galing sa mundo.
Speaker 1: Mga kapatid, nais kong magsalita ng isang bagay na maaaring
Speaker 1: mahalaga sa inyo. Ang salitang Griego na ataraso na isinalinsa, mabalisa,
Speaker 1: ay may kahulugang magulo ang isip, magulo ang damdamin, hindi mapalagay.
Speaker 1: Ito ay isang malalim na kabalisa, hindi simpleng pagkabahala, kundi.
Speaker 2: Isang uri ng pagkawasak ng panloob na katahimikan. At sinabi
Speaker 2: ni Jesus, huwag.
Speaker 1: Hindi niya sinabi, subukan ninyong hindi mabalisa. Sinabi niya, wag,
Speaker 1: isang ganap na utos, sapagkat ang kanyang kapayapaan ay sapat
Speaker 1: na upang palitan ang lahat ng uri ng kaguluhan. Nayon,
Speaker 1: mga kapatid, nais kong magsalita tungkol sa isang bagay na
Speaker 1: maaaring pamilyar sa marami sa inyo. Maraming beses tayong nagsabi, Panginoon,
Speaker 1: kapayapaan ang hinahanap ko. Ngunit ang hinahanap natin ay madalas
Speaker 1: na ang kapayapaan ng mundo, ang pagkawala ng gulo, ang
Speaker 1: pagbabago ng kalagayan, ang paglutas ng problema. Ngunit ang sabi
Speaker 1: ng Panginoon, ang kanyang kapayapaan ay hindi nakasalalay sa mga pangyayari.
Speaker 1: Ito ay isang kapayapaan na pumapasok sa puso bago pa
Speaker 1: man magbago ang mundo sa labas. Maaari nating itanong paano
Speaker 1: natin mararanasan ang kapayapaan ito sa gitna ng kaguluhan? Narito,
Speaker 1: mga kapatid, ang dalawang praktikal na katotohanan. Una, inaalala natin
Speaker 1: na ang kapayapaan ni Jesus ay hindi nang gagaling sa mundo.
Speaker 1: Hindi ito matatagpuan sa tagumpay, sa kayamanan, sa mabuting kalusugan,
Speaker 1: o sa mga mabubuting pangyayari. Ito ay matatagpuan sa Kanya,
Speaker 1: sa Kanyang presensya, sa Kanyang pangako, sa Kanyang katapatan.
Speaker 2: Ikalawa, inaalala natin na.
Speaker 1: Ang utos na huwag mabalisa ay hindi isang mungkahi, kundi
Speaker 1: isang kapangyarihan. Hindi niya sinabi, pagod ka na ba?
Speaker 2: Subukan mong huminga.
Speaker 1: Sinabi niya, ibinigay ko na sa inyo ang kapayapaan. Huwag
Speaker 1: na kayong mabalisa. Ang kanyang kapayapaan ay dumating na. Ang
Speaker 1: tanong ay, tanggapin ba natin? Mga kapatid, nais kong bigyan
Speaker 1: kayo ng isang kwento. Kwento ng isang ina na naggangalang
Speaker 1: aling nena, mula sa isang maliit na barangay sa Samar.
Speaker 1: Pitong taon na nakalipas, nawalan siya ng kanyang asawa sa
Speaker 1: isang biglaang karamdaman. Tatlong anak, ang panganay ay labindalawang taong gulang,
Speaker 1: ang bunso ay tatlong taong gulang pa lamang. Walang trabaho,
Speaker 1: walang lupa, at ang bahay ay lumulubog sa tubig tuwing tagulan.
Speaker 2: Sa mga unang.
Speaker 1: Buwan, mga kapatid, nagsimulang mawala ng pag-asa si Aling Nena.
Speaker 2: Umiiyak siya tuwing gabi.
Speaker 1: Nagsasalita siya ng mga bagay na hindi niya sinasabi noon
Speaker 1: na baka mas mainampang sumuko na lang. Ngunit isang gabi,
Speaker 1: habang nakatingin sa kanyang mga natutulog na anak, naisip niya
Speaker 1: ang isang bagay. Ang mga batang ito ay hindi naaalala
Speaker 1: ang kanilang tatay. Ngunit ako ang kanilang ina. At kung
Speaker 1: ako ay magbagsak, sino ang aangat sa kanila?
Speaker 2: Sa sandaling iyon, mga kapatid, narinig.
Speaker 1: Niya sa kanyang puso ang mga salitang ito, kapayapaan ang
Speaker 1: iniiwan ko sa inyo. Hindi isang boses na naririnig ng tenga,
Speaker 1: kundi isang katotohanan na naramdaman ng kaloob-looban. At mula noon,
Speaker 1: hindi na siya nabalisa sa parehong paraan. Hindi nawala ang
Speaker 1: mga problema, nananatili ang kahirapan, nananatili ang pagod, nananatili ang lungkot.
Speaker 1: Ngunit nasa kanyang puso ang isang kapayapaan na hindi galing
Speaker 1: sa mundo. Mga kapatid, iyon ang uri ng kapayapaang sinasabi
Speaker 1: ni Jesus. Isang kapayapaan na maaaring nararamdaman sa gitna ng kahirapan.
Speaker 1: Isang kapayapaan na maaaring nananatili sa gitna ng kalungkutan. Isang
Speaker 1: kapayapaan na hindi nawawala kahit ang lahat ng bagay sa
Speaker 1: labas ay nagbabago. At tandaan, mga kapatid, na ang kapayapaan
Speaker 1: ni Jesus ay hindi katumbas ng katahimikan. Maaaring maingay ang
Speaker 1: inyong buhay, maaaring maingay ang mga anak, maaaring maingay ang trabaho,
Speaker 1: maaaring maingay ang mga problema. Ngunit sa gitna ng lahat
Speaker 1: ng ingay na iyon, maaaring mayroong isang panloob na katahimikan
Speaker 1: na walang makakapag-alis.
Speaker 2: Ito ang kapayapaang iniiwan ni Jesus.
Speaker 1: Ngayong umaga, mga kapatid, If you are in the midst
Speaker 1: of a storm, if life seems to not give you rest,
Speaker 1: if problems seem to have no end, I want this
Speaker 1: verse to speak loudly in your hearts. Jesus has mercy
Speaker 1: on you. The mercy of the world is not temporary, conditional,
Speaker 1: or ending. But His mercy is not until it is
Speaker 1: fulfilled and will not be returned.
Speaker 2: And His command is not to be rejected.
Speaker 1: Kundi ang kanyang kapayapaan walang hanggan ganap at hindi mababawi.
Speaker 2: At ang utos niya, huwag mabalisa. Huwag matakot.
Speaker 1: Sapagkat ang kapayapaan ay nasa inyo na. Hindi pa darating,
Speaker 1: nariyan na. Hindi pa kukunin, natanggap na. Hindi pa kailangang ipaglaban,
Speaker 1: ipinagkaloob na. Mga kapatid, sa pagtatapos ng ating munting paglalakbay
Speaker 1: ngayong umaga, Nais kong dalhin tayo sa isang tahimik na
Speaker 1: sandali ng panalangin. Isang panalangin na nagpapahayag ng isang bagay lamang, Panginoon,
Speaker 1: tinanggap ko ang iyong kapayapaan. Panginoong Jesus, sa gabing bago
Speaker 1: ang iyong kamatayan, iniwan mo sa amin ang iyong kapayapaan.
Speaker 1: Hindi ang kapayapaan ng mundo, kundi ang iyong sarili. At
Speaker 1: ngayong umaga, Ama, tinanggap ko ito sa aking puso. Hindi
Speaker 1: dahil wala ng problema, kundi dahil nariyan ka. Hindi dahil
Speaker 1: lahat ay maayos na, kundi dahil ang iyong kapayapaan ay
Speaker 1: mas malalim kaysa sa aking mga problema.
Speaker 2: At sa pangalan mo, Panginoon, mananahan.
Speaker 1: Ang iyong kapayapaan sa aking puso ngayong araw.
Speaker 2: Amen.
Speaker 1: Mga kapatid, salamat sa pakikinig. Hanggang sa muli, naway ang
Speaker 1: kapayapaan ng Diyos na higit sa lahat ng pag-iisip ay
Speaker 1: magingat sa inyong mga puso at sa inyong mga pag-iisip.
Speaker 2: Magandang umaga sa inyong lahat.